Obecnie, jeśli taka jest decyzja rodziców, dziecko może zacząć szkołę podstawową w wieku sześciu lat. Dobór placówki nie powinien być sugerowany miejscem zamieszkania. Każda placówka realizuje tak zwaną podstawę programową, w której skład nie wchodzą jednak takie przedmioty, język obcy czy informatyka, traktowane jako zajęcia dodatkowe. Tak więc wysyłając dziecko do szkoły, warto przekonać się na przykład, czy angielski jest wprowadzany już w pierwszej klasie, czy dopiero w czwartej, jakie wymagania stawia się uczniom i jak wyglądają statystyki egzaminów dla trzecioklasistów. Obecnie wiele szkół znacznie odbiega od dawnych wyobrażeń z lat 80. i 90. Klasy, szczególnie dla pierwszych trzech roczników, są inaczej zorganizowane, większy nacisk kładzie się na pracę w grupie, stąd dzieci często razem przy stolikach, co pozwala też na swobodne poruszanie się po klasie. Także materiały edukacyjne są dziś znacznie przystępne, choć trzeba pamiętać, iż przeładowane zbędnymi ilustracjami przeszkadza w zapamiętaniu tekstu.

Ułatwia to naukę i bazuje na dziecięcej wyobraźni. Maluchy uwielbiają się bawić, a jeśli jeszcze przy tym mogą się czegoś nauczyć, to psychologowie i pedagodzy dokładają największych starań i wykorzystują wszystkie swoje pomysły, aby wspomóc edukację najmłodszych. W wielu grach edukacyjnych mogą uczestniczyć rodzice, którzy w sprytny sposób mogą naprowadzić dzieci na właściwe odpowiedzi. Bez wątpienia więc wpływ takich gier i zabaw edukacyjnych ma bardzo duży wpływ na edukację podstawową.

Wysoki, ale też bardzo wymagający poziom nauczania w polskich szkołach, wymagał zawsze od rodziców przesiadywania razem z dziećmi nad zadaniami domowymi. Dziś w szkole podstawowej i gimnazjum w większym stopniu niż kiedyś akcentuje się przystępność materiału, który czasem staje się wręcz zbanalizowany. Tym bardziej dziecko należy zmobilizować do samodzielnej pracy w domu, która nie powinna się ograniczać wyłącznie do kilku ćwiczeń zadanych w szkole. Wielu rodziców słusznie uważa, że obecne szkoły kładą zbyt wiele nacisku na zabawę, nie wykorzystując najzwyczajniej faktu, że małe dziecko wszystkiego jest bardziej ciekawe i znacznie szybciej się uczy. Nieograniczony dostęp do przeróżnych materiałów może sprawić, że nauka nie będzie się wyłącznie kojarzyć z zeszytem i książką. Oglądnięcie razem programu dokumentalnego czy, zwiedzenie lokalnego zabytku, a nawet surfowanie razem z nim po Internecie, jest prostym sposobem wpajania dziecku wiedzy ogólnej i pobudzenia jego zainteresowań.

Jako rodzice możemy powiedzieć, że spotykaliśmy się z różnymi dziećmi. Te, których charakter był bardziej ukształtowany, były rozsądniejsze i bardziej poważnie podchodziły do wielu powierzonych im zadań. Natomiast rozpieszczone dzieci, które nie musiały nigdy o nic zabiegać są ich zupełnym przeciwieństwem. To, aby dziecko było grzeczne, słuchało naszych poleceń, odnośnie pójścia spać, odrobienia lekcji, czy powrotu od koleżanki, zależy tylko i wyłącznie od tego, jaki mu pokażemy świat i jakimi będziemy dla niego autorytetami.

Pytanie, kiedy uczyć dziecko czytać, powraca przy różnych okazjach i zazwyczaj wywołuje burzliwą dyskusję. Tymczasem powszechnie dostępne są zestawy kart do czytania (tak zwana metoda Glena Domana), pozwalają zacząć edukację w tym kierunku u półrocznego dziecka. Mogą być one stosowane do nauki czytania nawet w przedszkolu. Jest to doskonałe rozwiązanie dla rodziców, którzy chcieliby, aby ich dziecko jak najwcześniej zyskało tą umiejętność i czują się skrępowani regulacjami przyjętymi w państwowym szkolnictwie. Także nauka cyfr i proste zadania matematyczne są przeznaczone dla małych dzieci, u których dopiero co rozwijający się mózg chłonie więcej informacji, niż kiedykolwiek później w życiu. Również w tym zakresie istnieją sprawdzone psychologicznie metody, pozwalające uczyć dziecko także w domu. Można stosować przeróżne sposoby. Istnieje wiele materiałów edukacyjnych, wspierających rodziców. Dziecko w wieku 5-6 lat z powodzeniem może opanować program pierwszej klasy szkoły podstawowej.

Dzieci często, kiedy im się czegoś zabrania, bądź o coś je prosi, pytają dlaczego muszą to zrobić, bądź się zastanawiają, czy nie można się jakoś wykręcić. Jeśli tak jest oznacza to, że kładziemy na nie za dużo obowiązków. Jeśli od małego uczymy je pomagać i być dobrymi ludźmi, to wtedy możemy liczyć spokojnie na zrozumienie i pomoc z ich strony. Niektórych wybitnie na początkach życia doświadcza los. Osoby, które coś przechodzą z większą pokorą patrzą na świat i większą wagę przywiązują do rzeczy, które chciałyby osiągnąć.

Od drugiego roku życia można świadomie dziecku pomagać rozwijać pamięć, koncentrację i inteligencję. Warto w tym celu samemu się trochę dokształcić. Często przy pytaniu o wczesną edukację pojawia się termin inteligencji wielorakich amerykańskiego psychologa Howarda Gardnera. Najprościej mówiąc, jest to stwierdzenie, że każde dziecko uczy się inaczej, przy czym istnieje osiem różnych typów zdolności, które jest w stanie w sobie rozwijać, w większym lub mniejszym stopniu. Do teorii tej odnoszą się obecnie wszyscy pedagodzy, także w centrach edukacyjnych, przeznaczonych dla dzieci w przedziale wiekowym 2-7. Na podstawie różnych zabaw i gier rozwijane są między innymi umiejętności ruchowe, językowe i komunikacyjne. Obecnie sami rodzice mogą podjąć się edukacji swoich dzieci w domu, dzięki przeróżnym materiałom, uczącym rozpoznawania i nazywania rzeczy i przedmiotów, a następnie liczenia i czytania.

Nikt nie wyobraża sobie szkoły, w której jest nudno, tłoczno i smutno. Na lekcjach bywa różnie, albo jest się bardziej, albo mniej zainteresowanym. Zależy to od nastroju, a także od ilości snu. Dzieci jednak zazwyczaj wcześnie kładą się spać, przeważnie zaraz po obejrzeniu dobranocki. Sen jest dla nich bardzo ważny, powinny one spać około ośmiu godzin na dobę, aby mieć siłę do nauki i zabawy, gdyż w końcu są dziećmi. Wyobraźnia dzieci nie zna granic, mają one tysiąc pomysłów na minutę, wymyślają coraz to nowsze zabawy. Najczęściej wspólne zabawy organizuje im nauczyciel, lecz same też potrafią się zmówić.

Wielu rodziców, patrząc na swoje kilkuletnie pociechy, twierdzi, że dziecko powinno jak najdłużej się bawić i spoglądają na naukę jako obowiązek kiedyś, w przyszłości, gdy już podrośnie. Tymczasem taki maluch kryje w sobie największy potencjał do zapamiętywania różnych rzeczy, co w przyszłości zaowocuje różnymi talentami. Wiek niemowlęcy i przedszkolny to okres, w którym można dziecka nauczyć mówić w dwóch językach, wpoić weń patriotyzm i uczucia religijne, uczynić wrażliwym na muzykę i piękno przyrody. Przy tym nie wymaga to ani musztry czy zaostrzonej dyscypliny, lecz wyłącznie trochę starań i pracy ze strony rodziców. Odpowiedzialne podejście do edukacji dziecka, na każdym etapie jego rozwoju, decyduje w dużym stopniu o jego przyszłości, wyborach życiowych, karierze zawodowej. Wszelkie doznania i impulsy, jakie otrzymuje, zakorzeniają się gdzieś w głębi. Stąd tak ważne jest to, czego dziecko doświadcza jeszcze w pierwszym okresie, zanim samo zacznie mówić i rozumieć, co się wokół niego dzieje.
Niestety nauka nie zawsze polega to na czymś miłym. Podczas zabaw zdarzają się wypadki, bądź nieprzyjemne stłuczenia, takie jak zadrapane kolano, czy siniak na łokciu. Mówi się, że dzieci już takie są, że bez siniaków dzieciństwo nie do końca jest udane, gdyż dzięki nim można się czegoś nauczyć. Chodzi przede wszystkim o ostrożność i o rozsądne podejmowanie decyzji, nie omijając oczywiście świetnej zabawy.